Kto i co uczy uczyć się
Nie musisz ogłupiać się wkuwaniem i bezmyślnym powtarzaniem nic nie znaczących informacji.
Moc Natury
Natura
"zakodowała" w nas informacje służce przetrwaniu. Mózg aktywuje je bez
wysiłku, a proces uczenia się przebiega bez naszego świadomego
działania. Informacje kodują się w pamięci automatycznie i na trwałe.
Ile razy wkładasz palec pod strumień wrzącej wody? Najwyżej tylko raz!
Podobnie
łatwo jak informacje służące przetrwaniu zapamiętujemy te, które nas
szczególnie interesują, uznajemy je za ważne i ciekawe. A więc: albo
jakaś informacja jest dla Ciebie szczególnie ważna, mocno Cię
interesuje i zapamiętasz ją automatycznie – albo musisz się jej nauczyć.
(Nie)moc Szkoły
Ponieważ
część informacji, które należy "przyswoić" w szkole jest dla nas nudna
i uznawana za błahe, jedyną drogą dla ich zapamiętania było wielokrotne
powtarzanie. W kilku przypadkach na 100 tak zapamiętywane informacje
faktycznie trafiały do pamięci długotrwałej. Cała reszta trafiała do pamięci krótkotrwałej,
a następnie szybko się z niej ulatniała. Wymagała więc systematycznego
przypominania i powtarzania... co powodowało, że stawała się jeszcze
bardziej nudna (jeśli to możliwe).
Wkuwanie pojedynczych informacji (cyfrowych) np. słówka, daty, definicje, wzory... angażuje przeważnie jedną - lewą - półkule mózgową.
Informacje przyswajane za jej pośrednictwem spoczywają przez chwilę w
banku pamięci krótkotrwałej, a nie mając żadnego zaczepienia z
informacjami trwale zapamiętanymi – po krótkim czasie przenoszą się w
niepamięć.
A co by się stało, gdyby informację te "przejęła"
prawa półkula mózgowa, która tworzy skojarzenia z faktami już poznanymi
- łączy detale z wiedzą ogólną?
MożeMy sami!
Wyobraź sobie, że w twoim mózgu prosperują dwa banki pamięci krótkotrwałej – jeden dla informacji cyfrowej (digitalnej) a drugi dla analogowej.
Wyobraź
sobie, że dana informacja jest podana przez obie półkule równocześnie
np. zarówno jako informacje cyfrowe: data i zwrot 1410-bitwa pod
Grunwaldem oraz jako informacje analogowe: obraz bitwy, z
towarzyszącymi mu okrzykami rycerzy i napięciem.
Stwórz w swojej wyobraźni dynamiczny obraz pt. 1410-bitwa pod Grunwaldem.
Żywe
wyobrażenie spowoduje, iż informacja (zarówno tytuł jak i treść obrazu)
będzie ważna przez chwilę dla Twojego mózgu. Może zaciekawi go wynik
bitwy, jej uczestnicy oraz konsekwencje. Równocześnie prawa półkula
zadba o powiązanie jej z wiadomościami już ulokowanymi w pamięci
długotrwałej. Jest szansa, iż informacja raz odebrana jednocześnie
przez prawą i lewą półkulę zostanie zapamiętana na dłużej.
Jak widzisz nie musisz ogłupiać się wkuwaniem i bezmyślnym powtarzaniem nic nie znaczących informacji.